PRF (Platelet Rich Fibrin) to bogatopłytkowa fibryna – autogenna membrana

 December 17, 2013

PRF zawiera wielokrotnie zwiększone zagęszczenie czynników wzrostu w porównaniu ze zwykłą krwią. Metoda podania PRF polega na pobraniu krwi własnej pacjenta do sterylnego zestawu jednorazowego użytku, który służy do separacji koncentratu płytkowego. Koncentrat taki przygotowuje się w czasie kilkunastu minut przy pomocy specjalnej wirówki do PRF- EBA-20 a następnie wykorzystuje się go jako wypełnienie tkanek w przypadku braków kości podczas zabiegów implantacji, podnoszenia dna zatoki, podczas zabiegów periodontologicznych lub jako zabezpieczenie zębodołu po ekstrakcji zęba. Największą zaletą tej metody jest biokompatybilność i autogenność materiału, tzn. jest to naturalna błona pochodząca z odpowiednio spreparowanej krwi Pacjenta, a nie substancja sztuczna, która może nieść za sobą ryzyko nieprzyswojenia jej przez organizm w całości lub spowodować, w niektórych przypadkach wystąpienie reakcji uczuleniowej. Koncentrat PRF można mieszać z biomateriałami, co zwiększa ich przyswajalność.

Czynnikami wzrostu płytek są:

  • PDGF : Platelet Derived Growth Factor
  • TGF 13: Transforming Growth Factor 61 et 62
  • IGF : Insulin Like Growth factor,

które mają właściwości przyspieszania procesów:

  • angiogenezy
  • tworzenia się fibroblastów i osteoblastów
  • gojenia się

Fibryna bogatopłytkowa PRF a regeneracja:

Obecnie jednym z największych wyzwań stojących przed naukowcami jest opracowanie bioaktywnych materiałów chirurgicznych, pozwalających na odbudowę ubytków kostnych, minimalizujących proces zapalny i przyśpieszających gojenie.
Zarówno gojenie jak i regeneracja tkanek to dynamiczny, wielopoziomowy proces, na który ma wpływ uwalnianie odpowiednich czynników wzrostu w miejscu defektu.

Takim sposobem zastosowania autogennego materiału uwalniającego cytokiny płytkowe jest zastosowanie fibryny bogatopłytkowej, należącej do nowej generacji koncentratów płytkowych. Istnieje bowiem łatwa możliwość aplikacji przygotowanego przed zabiegiem biomateriału, bezpośrednio w miejscu w którym doszło do zaniku kości.

Technika otrzymywania fibryny bogatopłytkowej została po raz pierwszy opracowana we Francji przez Choukrouna i wsp. z myślą o zastosowaniu w periodontologii i chirurgii stomatologicznej. Sam sposób przygotowania jest niezwykle prosty i polega na pobraniu krwi żylnej od pacjenta, bezpośrednio lub w trakcie zabiegu, do 10 ml probówek bez żadnego antykoagulantu, którą wiruje się przy użyciu wirówki EBA-20. W efekcie, w wyniku takiego postępowania dochodzi do powstania w środkowej części probówki skrzepu fibrynowego. Powyżej znajduje się osocze ubogopłytkowe (PPP – platelet poor plasma), natomiast na dnie probówki znajdują się krwinki czerwone.

Matryca fibrynowa uzyskana ze środkowej części odwirowanej frakcji będzie sterować procesem gojenia, w znacznym stopniu przyśpieszając go i co najważniejsze będzie zwiększać rewaskularyzację przeszczepu poprzez wspomaganie angiogenezy.